Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Süha’nın ortak paydasında iki ayrı hikaye anlatılıyor.
Poliye olarak nitelendirilse de polisiye değil aslında.
Ahmet Ümit’in ilk romanıymış Benim de okuduğum ilk Ahmet Ümit romanı oldu.
“Başkomiser Nevzat” etkisinden olsa gerek benim de başlarken polise beklentim vardı. .
Polisiyeden ziyade yer yer hafif bir mistik gerilim var.
Alevilikle ilgili detaylar ilginç olmuş.
Diğer kitapları da bu vesile ile sıraya alalım bakalım.
Zweig okumak, uzun soluklu kitapların öncesinde veya sonrasında mola vermek gibi.
Öykü tadındaki kısa romanlarındaki karakterlerin yer yer psikolojik esintileri ise ayrı bir keyif.
Korku da tam böyle.
Duygunun insanı ne hale getirdiğini karakterin iç sesinden takip ediyor; karmaşık korkuların içinde en ağır basanın ise kaybetme korkusu olduğunu derinden hissediyorsunuz.
Korku cezadan çok daha beterdir, çünkü ceza bellidir, ağır da olsa, hafif de, hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti kadar, o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir.