Görünüşte her zaman gülümsüyor olsam da içeride çaresiz bir mücadele ile debeleniyordum, bir ipte yürüyordum, ter içindeydim, onları eğlendirdikçe felaket ihtimali her an yaklaşıyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsanlarla genelde konuşmam bile. Neyi nasıl söylemem gerektiğini hiç bilmiyorum. İşte bu noktada aklıma soytarılık geldi. Bu benim insanlara son yakınlaşma çabamdı. İnsanların beni dibine kadar dehşete düşürmesine rağmen onlardan ne yaparsam yapayım kopamıyor gibiydim.
Yemek ölürüz düşüncesi benim kulağıma bir tehtit gibi gelmezdi. Yine de bu batıl inanç bana hep tuhaf bir korku verirdi. İnsan yemek yemezse öldürdü, o yüzden de çalışırdı.