파티마 `s
@bailamli
꿈을 위해 모든 것을 포기했습니다 ..
Şu anda okuduğu kitaplar
Ben, benden çok farklı bu küçük kızın saçlannın ve gözlerinin siyahından fiş-kıran ışığın büyüsü altına girdiğim gibi, bana yabancı ve ilginç gelen dünyasına da girmeye hazırdım. O ne yapmamı işaret ediyorsa, hemen yapıyordum. Bebekleri göğsüme dayayıp güya emziriyor, kaşıkla ağızlanna mama veriyor, kucağımda uyutuyor, yan yana yatınp üstlerini örtüyordum. O, ben onun emirlerini yerine getirirken, yatağıma oturmuş, hareketleriyle beni yönlendiriyor ve hiç durmadan kendi dilinde bir şeyler anlatıyordu.
Büyülenmiş gibi, kızı odama götürmüş, odamda, bütün oyuncaklan önüne sermiştim. Renk renk elbiseleriyle sarı ve kızıl saçlı bebekler, bir bebek beşiği, bir bebek arabası, küçük bir fırın, mutfak gereçleri, hatta bir minyatür ütü ve ütü tahtası. Hepsini teker teker evirip çevirmiş, kendi dilinde bir şeyler söyleyip durmuştu Zelha. En çok da bebeklerin kendininkilerden çok farklı olan modern giysilerini incelemişti. Sonra bir oyun kurmuş, elleri kollanyla anlatmıştı bana.
Sabahın köründe, anamla birlikte kamyonete bindirilip ilçeye yollanmıştık. Sizin eve vardığımızda kapıyı annen açtı, pembe bir sabahlık giyiyordu. Saçları uzundu, omuzlarına düşüyordu... gözleri yemyeşildi. Ben o güne kadar hep esmer insan görmüşüm köyde.
Gözlerime inanamamıştım. İçimden saçlarını, tenini ellemek gelmişti."
Değişmişsin Zelha, saçının rengi açılmış, kızıla çalmış. Oysa simsiyahtı saçların. Nasıl imrenirdim pırıltısına. Soyadın değişmiş, aksanın değişmiş, boyun poşun değişmiş. Ama gözlerin... gözlerin hep aynı kalmış. İçeri girdiğin an tanıdım seni."
"Ne akılmış ama bizimki de, iğne dururken, parmaklarımızı çiviyle delerek kan kardeş olmaya kalkmak!"
"Kardeşliğimiz sıkı tutsun diye çiviyi tercih etmiştik, unuttun mu? Hiç ayrılmamak için."