Ölüm, kendisiyle iyi mi kötü mü ilişki kurduğumuza göre ya bizi yavaşça beşikte sallayan bir sütanne gibi dosttur ya da ruhu bedenden şiddetle söküp alan bir düşmandır.
Her şeyi bir yas tülünün ardından görmek dermansız kişiliklere özgüdür; ruh kendi ufuklarını kendi açar, göğü fırtınalı görmenizin nedeni karamsar ruhunuz.
Hamlet’in dediği gibi, bazen en derinlere gömülü şeylerin gürültüsü topraktan çıkar ve saman alevi gibi havada çılgınca dolaşır ama bunlar bir anlığına kafa karıştırmak için etrafı aydınlatan alevlerdir.