Nazım' ın "ölürken zeytin agaci diken adam " örneği gibi başkalarına yararı dokunacak şeylerin en önemli hazine olduğunu öğrendim..
Dünyayı değiştirmenin ne kadar zor olduğunu öğrendim. Insanların, benim bir zamanlar düşündüğümden daha kötü olduğuna karar verdim.
Bireyci değil, cogulcu olun; her şeyi inceden inceye hesapladığınız,stratejilerinizin esiri bir kariyer oluşturmayın,yoksa insanları soğuk buzlu camlar ardında süzen acımasız,duygusuz ve yalnız bir insan olursunuz.
Inaniyorum ki rüzgârmız yaşlanmazsa bir ömür boyu,hep bambaşka topraklara,ağaçlara ulaşıp çiçek actirabilirsiniz
Bu dünyada sana kötülük yapmak isteyecek insanlar çıkacak karşına ama unutma ki iyilik yapmak isteyenler de çıkacak
Eger insanların kaderi alnina yazılmışsa ugrasmasina ne gerek var?O zaman insanların işlediği günahın da sevabın da sorumluluğu Allah'a ait değil miydi?