“… öldüklerinde daha mı mutlular?”
“Bazen. Ama çoğunlukla, hayır. Bu, başka bir yere gidip orada yaşarlarsa mutlu olacaklarına inanan ama işlerin öyle yürümediğini gören insanların durumuna benzer. Nereye gidersen git, kendini de yanında götürürsün. Ne demek istediğimi anladın mı?”
Hayatlarını son derece çekilmez bulan insanlar her zaman vardır ve yapacakları en iyi şeyin başka bir varoluş düzlemine geçişini hızlandırmak olduğuna inanırlar.
Ama en azından ölürse, diye düşündü Bod, kendisi olarak ölecekti, tüm anılarıyla, anne babasının, Silas’ın, hatta Bayan Lupescu’nun kim olduğunu bilerek.