Her çend ku şev bi nav min ket,
Hêvî wek stêrkek şikestî mir,
Ez li nav xewnan te digerîm,
Bi dengê te têne vebirînên dil.
Gotim: ev cara dawî ye,
Gotim: êdî ez xwe bi te nadim,
Lê dil—wê rezîlê bêguhdar—
Bi tenê navê te fêm dike.
Tu nebûyî derman,
Tu nebûyî qeder,
Lê tu bûyî wî birîna ku
Her car ku sar dibe, dîsa tê vekirin.
Û ez,
Bi her rêwîtiyek ber bi xwe,
Bi barek hîn zêde ji kul û keser,
Rojek li ser nebûrî,
Dîsa li te vegerîm.