Barış Gezen
@barisgzn
Şu anda okuduğu kitap
Amaç çocukların potansiyelini geliştirmek değil, potansiyelini budamak olmuş durumda.
Bence bizim analarımız umursamaz bir tavırda değillerdi. Aktif bir biçimde bizimle ezik ve çekingen olana kadar uğraştılar. Onların bu çabaları sonucu ruhumuz kırılıp süklüm püklüm hale gelince, onlar da analık babalık görevlerini tam yaptıklarını düşünüp içleri rahat ediyor.
Eğitim sistemi de bu temel felsefe üzerine kuruludur. Bonzai ustası vardır ağacı budar bodur bırakır. Bu tarz ustalara plaket verilir. Bizim anne babalarımız da bonzai ustası gibi ve en iyi budayana iltifatlar ediliyor. Maşallah kızımıza hiç ses çıkarmıyor hanım hanımcık oturuyor veya erkeğe paşa paşa oturuyor hiç şımarık değil gibi laflarla iltifat ediliyor. İşte eziklik ve çekingenliğin sebebi bu. Ama ana babalar bunu kötülük için yapmıyorlar. Kendi yetiştği coğrafyada kültürde bunun doğru olduğunu düşünüyorlar.
Örneğin çocuk masa saatine ulaşıyor içini açıyor. Ana baba utanmıyor musun bu saati bu hale getirmeye diye çocuğa ceza veriyor. Bu tür ana baba için saate dokunmayan çocuk yetiştirmek önemli. Başka bir ana baba ise çocuk merakını gidermek araştırmak istiyor, onun bu tarz kendini geliştirebileceği oyuncaklar almamız gerek diye düşünüyor. Bu tür ana baba için ise merak eden ve merakını faal olarak gideren çocuk yetiştirmek önemli.
Bense; -çocukken tüm oyuncaklarımı parçalar sonra tekrardan toplar birleştirirdim. Hep fazladan parça kalırdı. Bu parçayı fazladan koymuşlar neden ki diye düşünürdüm. Oyuncak da bir daha asla çalışmayarak bana cevabı verirdi. Sanki cevabına çok ihtiyaç varmış gibi pozitif emici plastik yığını… belki de nasa da falandım şimdi.
Reklam
Gerçekçi olalım! 90bin’den fazla kadın,çocuk, yaşlı, genç Türk’ün öldürüldüğü Talkan katliamı ve Cürcan katliamını kimler yaptı? Uzaylılar mı?
Yoksa Kuteybe bin Muslim ve Yezit bin Muhelleb gibi komutanların başında bulunduğu İslam Arap orduları mı?
Buhara surlarının önünde ordusuna, “Her kim Türkler’den kesik baş getirirse 100 dirhem ödül vereceğim” diyen arap vali kimdi?
Enderhiz vadisindeki bir ırmağın kıyısında 12bin savaş esiri Türk’ü kılıçlarla doğrayıp, o kanlı suyla dönen değirmende öğütülen undan ekmek yaptırıp yiyen Müslüman arap komutan kimdi?
Hutel, Hocent, Soğd, Kes, Necef, Baykent, Numişkent, Ramitan, Faryap, Talkan, Belh, Suman, Buhara, Harzem, Cürcan, Taşkent, Semerkant gibi Türk şehirleri nasıl arapların eline nasıl geçti?
Atalarımız, acımasız arap ordularını “İyi ki geldiniz, Gök Tanrı’mızdan sıkılmıştık” diyerek çiçeklerle mi karşıladılar?
Bize de soysuz suudi selefi kültürünü bu ülkeye enjekte edip, Türk’leri katletmiş Osmanlıya Ata’mız diyerek kendi özüne yabancılaşmış, araştırmayan düşünmeyen bilimden uzak, sadece körü körüne itaat eden sapık bir ümmet yaratmak için Osmanlı’yı pompaladılar utanmadan sıkılmadan.
Türk olan Fatih, Kanuni, Abdülhamit, hain soysuz Vahdettin değildir. Türk olan Karahanlılar, Germiyanoğulları, Aydınoğulları, Saruhanlılar, Karamanoğulları boylarıdır.
Türk olan Yunus Emre’dir. Pir Sultan Abdal’dır. Dadaloğlu’dur. Köroğlu’dur. Baba İshak’tır. Torlak Kemal’dir. Karacaoğlan’dır.
Takım tutar gibi de parti tutmayın artık. Görün teşhis edin, anlamlandırın.
Ne demiş usta gazeteci Uğur Mumcu;
Atatürkçülük, “yük olur” diye bırakılıp, gereğinde taşınan bir “emanetçi bavulu” değildir.
Günaydın..
Dünya ile aramızdaki zihinsel ve bilimsel uzaklığın vardığı boyutun farkındalığına günaydın..
Bir tek DNA örneğinden 100 kuşak geriden atalarının fiziksel özelliklerinin belirlenip prototipinin yapılabildiği dünyada, tuvalette götüme su kaçarsa orucum bozulur mu anatomik bilgisinin ötesine geçememiş bir coğrafyada var olmanın ezikliğine günaydın..
Evrenin sınırlarının araştırıldığı, atom altı parçacıklarının gizeminin çözülmeye yüz tuttuğu, Higgs bozonunu bulmak için binlerce bilim insanının yıllardır ter döktüğü bir dünyada, mollaların dünya düzdür, aslında dönmüyor bile, kahkaha atmak iffetsizliktir, 15 yaşındaki kız çocukla evlenmek caizdir fetvalarının verildiği bir coğrafyada güne başlamanın utancına günaydın..
Mutlu günler hepimize..
Şu sıralar; Yavaş gitsem bela beni yakalıyor. Hızlı gitsem ben belaya yetişiyorum..
Okumayı herkes ilkokulda öğrendi çok güzel. Sıra geldi okuduğumuzu anlamayı öğrenmeye. Bunu da başaracağız inanıyorum.