Başak Toprak
@basakT_06
10 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Reklam
"Ben varım." Sırıtan Kuzey bir elini bize doğru uzatmıştı. İçindeki rekabet duygusu kabaran Yiğit de elini, onun uzattığı elinin üzerine koydu. "Ben de varım." Daha sonra Bağımlı da elini koyunca kızlar bir süre düşündü ve onlar da ellerini diğerlerinin elinin üstüne koydu. "Ben de varım." Efe Can, bu ayakla neyine güvenerek varım diyordu acaba? Bu çocuğun kendine hayrı yokken bize hiç olmazdı.
Yarasaların içinde elini diğer çocukların ellerinin üzerine koymayan tek kişi bendim, her iki grubun da bana bakmasıyla kafam karıştı. Ne yapmamı istediklerini anlamadım. "Ne? Elimi koyunca Survivor diye bağıracak mıyız?” diye homurdandığımda Bayan Kırmızı Dudak ve Yeşil Gözlü Yakışıklı'nın gülüşlerini duydum.
Kuzey, bana sanki her defasında oyunbozanlık yapıyormuşum gibi bakıyordu. "Kedicik, elini koyduğunda öyle düşündüğün gibi bağırmayacağız. Geri zekâlı!" Siyah gözleri hadi dercesine bana bakıyordu. "Takım halinde çalışacağımızı kabul ettiğini gösterecek." Sorun şu ki ben kabul etmiyordum.
"Birincisi, sizinle bir takım olmam söz konusu bile değil. İkincisiise kaçamadığım için motivasyonum düşük." Aklıma bir şey gelmiş gibi Yarasalara bakarak sırıttım. "Eğer eğitmenim kaçmaya çalıştığım için geri döndüğümüzde bana ceza vermeyeceğine söz verirse moralim belki yerine gelir." Tamam, bana kızdığını gösteren herhangi bir şey söylememişti ama tesise dönünce sürpriz bir cezayla karşılaşma endişesi içimi yiyordu.
Söylediklerim çocukların aklına yatmış olmalı ki şimdi hepsinin gözleri eğitmenimdeydi. İlk konuşan Kuzey olmuştu. "Eşit şartlarda olmamız için bizden birinin eksik olmaması gerekiyor."
"Haklı." Evet, Naz da onu destekledi.
"Yankı olmazsa çok üzülüyorum ben." Bonuscuk zaten hep beni tutardı.
"Kız kaçmaya bile çalışmadı, ikisini geride bırakan biziz." Yiğit suçu üstüne
