İlk okula gidiyordum. Yeşil parkaya benzer bir mont almıştık. Çok heyecanlı ve mutluydum. Bir akrabamız gördü ve "Bu ne böyle Deniz Gezmiş parkası gibi, alacak başka bir şey bulamadınız mı?" Sonra babam duydu ve çok öfkelendi söylenmeye başladı: "Siz ona kurban olun, sizin gibi zihniyetler astı onları..." ve giderek artan bir gerginlik... Annem babamı susturmaya çalıştı, koluna girdi sakin ol dedi... Sonrası ne oldu bilmiyorum. Aklımda kalan ve hiç unutmadığım bir anımdır. İlk kez o gün duymuştum Deniz Gezmiş ismini. Kimdi neler olmuştu o gün anlam verememiştim. Sırf montum onun montuna benziyor diye neydi bu gerginlik merak etmiştim ama kaldı öyle.
Bazı günler babam televizyona dikkat kesilir, sessizce izler sonra bir iç çekerdi. Televizyonda siyah beyaz görüntüler, askerler mahkeme salonu, ve gençler... O gün farkli olurdu babam. Daha sessiz, daha hüzünlü ve aynı zamanda öfkeli. Şimdi anlıyorum o gün meğerse 6 Mayıs'mış...
Küçük bir kasabada doğdum büyüdüm. Adı köy değil ama köy gibi bir yer. Babam da aynı yerde doğmuş büyümüş. İkimizde aynı lisede okumuşuz. Şehir merkezindeki en eski lise. Ben mezun oldum ama babam lise 2 terk. Sebebi dönem siyasi olayları ve babamin Deniz Gezmiş ve arkadaşlarına olan hayranlığı. Cok zeki bir adamdır babam. Sessiz, cok sinirli... Hiç sıkı bir baba kız ilişkimiz olmadı. Çok kızdım affedemedim uzun yıllar. Ama artık babamı çok iyi anlıyor ve ona çok üzülüyorum. Ve böyle bir babanın kızı olduğum için gurur duyuyorum. Bize yaşattığı her sey için içimde hala kırgın bir çocuk olsada. Ama iyi ki diyebiliyorum. Hele geçen yıl bana bakarken ki gözündeki ışığı gördüğümden beri... İlk kez geçen yıl Atamız hakkında konuşurken babamın bana bakarken gözlerinin ışık saçtığıni gördüm. Sen artık benim has kızım olmuşsun dedi.
Babam kitap okuyan
Hoşgeldin 38 (｡♡‿♡｡)Hisler
37 yılımı geride bıraktım. 38. Yaşımı karşıladım bugün. 🥰🦋 Yazsam roman olur derler ya öyle bir yaşantım oldu. Psikoloğum bile yaşadıklarınız Yeşilçam filmlerine taş çıkarır demişti.🤣 Çok zor günlerim oldu, çok düştüm, çok şeyler yaşadım,... Ama bugün geriye dönüp baktığımda iyi ki diyebiliyorum artık. İyi ki o zor günleri yaşamışım. Bugünkü ben olmama katkı sağladı her olay, her insan...
Bugünkü Aypi olmak için o kadar çok emek verdim ki asla tarifi mümkün değil. Çok zordu değişmek, dönüşmek, iyileşmek, kendini geliştirmek... Hepsi o kadar zor şeyler ki. Ama hiç pes etmedim. İçimde tarifi mümkün olmayan bir umut vardı. Bir konuda değil bir çok konuda değişmeyi başardım. Küllerinden doğmak derler ya onu başardımmmm. Değişen Aypi'yi çevreme kabul ettirmekte hiç kolay olmadı. Ama yine pes etmedim. Konuştum, anlattım. Çevremde müthiş bir farkındalıkta oluşturdum. Benden güç alan destek alanda oldu. Tam tersi de oldu.
Tüm hayatım boyunca hep kendimi aradım. Özgürlüğümü aradım. Hep kendim olmak istedim. Bunu büyük oranda da başardım. 37. Yaşım hayatımın en zor yıllarından biriydi ama sonlarına doğru ben başardım diye gururdan ağladığım bir yaşta oldu aynı zamanda. Bu yıl duyduğum en güzel söz: "Başardınız Aypi Hanım oldu." Evet başardım... 🥹
Öyle çok şeyler basardim ki... 🥹
İyi ki doğdum...
İyi ki varım...
İyi ki pes etmedim...
İyi ki kendimi aramaktan vazgeçmedim...
İyi ki değiştim...
İyi ki geliştim...
İyi ki dönüştüm....
Okuyan herkese teşekkür ederim.🙏🏻 💐🦋
Çokça saygı ve sevgi dileklerimle...
🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Duyuyorum...Hayata Dair
"İnsanlar senin zihinsel olarak nasıl karanlık bir kuyudan çıktığını anlayamaz ve fark edemez. Bunu ne zaman olursa olsun başardıysan kendinle gurur duy."
Evet başardım 🥹💪. Zor oldu ama başardımmmm. Eski Aypi yeni Aypi diyorum... Hep diyorum: "Umut hep var". Gerçekten umut hep var. Evet karanlık günler yine olacak ama yine güneş doğacak. Yeni Aypi artık bunu çok iyi biliyor. 🥹❤️