"Kandırıldık" diyenlerin İhanetini Unutmayacağım
Lise yıllarımın son zamanlarında (2009 - 2010) akşam haberinde altyazılar artık standart hale gelmiş "Ergenekon-Balyoz davalarında ... dalga" şeklindeydi tek farklılık yapılan gözaltı operasyonları 'dalgasının' numarasıydı.
(O dönem unutmadığım diğer olay da -One Minute- e giden süreci başlatan Mavi Marmara gemisi saldırısıydı)
Evde denk geldiğim Posta gazetesinin ilk sayfa manşetinde birçok üst düzey rütbeli asker için "müebbet hapis.....bilmem kaç yıl ceza...." haberi vardı, suçları ise Ayasofya ve Sultan Ahmet camilerini bombalama planı, Deniz Müzesi bombalı eylem planı vs
O gün ne kadar küfür ettiğimi, hınç duyduğumu hatırlıyorum, o askerlere. (Medya ile vatandaş nasıl aldatılır ın örneği olmuştum)
2010 da Üniversiteye başladım hala bu davalar devam ediyordu. Birgün metrobüste küçük tartışma esnasında bir gencin "bizim genelkurmay başkanımız içeride yatıyor siz ne diyorsunuz...." şeklinde tepki vermişti. (Kastettiği İlker Başbuğ idi)
1. Sınıfta Atatürk İlke-İnkilapları dersini veren emekli asker Necati Ulunay Ucuzsatar hocamız da kendisine "sizi çağırmadılar mı ifadeye...." diyenleri, kendisine olan yaklaşımın değiştiğinden bahsederdi dersinde.
2019 yılında bu Ergenekon-Balyoz davaları meselesini daha iyi öğrenmem gerekiyor diye düşündüm çünkü birçok yerde geçiyor (içeri atılan asker ve sivil insanlar beraat ettiler) ve bilgisiz savunmak istemiyordum.
Erol Mütercimler'i daha üniversite yıllarımdan biliyordum, onunda bu dava da yargılandığını ve üzerine de "Büyük Kumpas Ergenekon" kitabını yazdığını görünce ilk olarak o kitabı inceledim. Kitap bittiğinde (evet tek kitap ve diğer tüm bilgi eksikliklerim ile, ön yargılarımla) mevcut iktidar ve uzun yıllar el ele yol yürüdükleri Gülen cemaatine kinim 1000 kat daha artmıştı.
Sene 2026 olmasına rağmen hala hem 1960
Liderliğin tanımını ve tarihi örneklerini Türkiye'nin en değerli liderlerinden İlker Başbuğ'un perspektifinden okumak çok kıymetliydi. Aynı zamanda "Tarihi Liderler Üzerine Vaka Çalışmaları" dersinde ders kitabı olarak kullandığımız bu kitabı yazarı İlker Hocam ve Ahmet Yavuz hocamla birlikte bir dönem boyunca inceleyerek işlemek çok değerli bir deneyim oldu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·140 syf.·
2026 29. kitabı
Halkın neden bu kadar çok sevdiğini daha iyi anladım.
Bu kitabı okuma istediğim duyduğum olay sonrası aldığım bir karardı.
Annem bana Başbuğ'un öldüğü haberlerini aldıklarında dedemin ağlıyor olarak görmesini anlatmasıyla içimde bir merak uyandırmıştı.
Dedem neden bu adamı destekliyordu diye düşündüm.
Eserlerini indirdim ilk okuduğum kitapta buydu ve yeterli bile geldi.
Alparslan Türkeş'in siyasi, ekonomi... görüşlerinden, konuşmalarından oluşuyor.
Alparslan Türkeş'in bir amacı vardı bu da, 9 ışıktı.
Türkiye'yi kalkındırmak istiyordu. Bunu nasıl yapılacağını anlatıyor.
Halkta ki milliyetçilik duygusunu uyandırmak istiyor ve 9 ışık ülküsünde kalkındırmak istiyordu.
Ülkede yanlış giden şeyleri anlatıp, olması gerekeni de belirtiyor eserde.
Bu kadar az okunmuş olması beni şaşırtmadı değil.
Keyifli Okumalarınız Olsun. 🩷
Üstad Necip Fazıl Nakşibendi tarikatının altın silsilesinin 33 şeyhi hakkında bilgiler veriyor. Özellikle Hace Ubeydullah Ahrar hakkında daha tafsilatlı bilgiler veriyor. Necip Fazıl'ın ruh dünyasını değiştiren Abdülhakim Arvasi hazreleri ile bitiriyor.
Türkiye Cumhuriyetinin hangi şartlar altında kurulduğunu bu sefer halktan birilerinden okuyoruz.
Ahmet Büke’nin Kırmızı Buğday’ı, hani o kapağındaki turuncu-kızıl sıcaklığı daha ilk sayfadan okurun iliklerine kadar hissettiren, "az çoktur" prensibiyle yazılmış o nadir eserlerden. Kitabı bitirdiğimde zihnimde kalan ilk şey, yazarın öykücülükten gelen o damıtılmış, her kelimesini tartarak seçen üslubunun bir romana ne kadar yakıştığı oldu.
Aşırı maharetli bir aşçının elinden çıkmış o usta eseri yemeğe benziyor kitap. Yazarın diğer kitaplarını okuyanlar bilir ki yazar bu roman için zamanın sıcağında pişe pişe olgunlaştı. Ustalık eseri ise bu kitap olmuş bence.
Romanımız, 25 Nisan 1915’teki Çanakkale/ Arıbırnu kara çıkarma harekâtıyla (Anzak çıkarması) açılıyor. Devamında çöl cephelerinden ve Kurtuluş savaşından bahsediyor. Ara ara ise Büke bizi Ege’nin / Akhisar’ın o tozlu, yorgun ve yaralı atmosferine götürüyor. Ancak bunu alışıldık epik anlatılarla değil; bellek ve yüzleşme üzerinden yapıyor.
Kitabın en etkileyici kısmlarından biri ise geçmişe dönerek toprak mülkiyetinin kan dökülmesiyle kazanıldığı dönemleri tüm gerçekliğiyle anlatıyor olması. Ağalık, kölelik, değersiz canlar, kolay ölümler, hainlikler ve çıkar çatışmaları bu dönemin can alıcı noktalarını oluşturan yerlerde hep karşımıza çıkıyor. Arap Ali, Kayalıoğlu Adnan Bey, Gani Dayı, Teğmen Cemil, Dünya ve Maya gibi karakterlerle hem tarihsel hem de toplumsal bir anlatının izini süren roman, kaderini memleketine bağlamış, ölümden yaşam doğuran insanları konu alıyor.
Romanın bir diğer etkileyici yanlarından biri de, yazarın kelime israfından kaçınan tavrı. Cümleler kısa, vurucu ve imge yüklü. Diğer kitaplarından da öğrendiğimiz gibi kitabı okurken yazarın size her şeyi anlatmasını beklemiyorsunuz; o size bir
7/10
Mete, her şeyi zamanında yapmak isteyen dirayetli, hesaplı, uzun ve uzak görüşlü bir Başbuğ idi.
Düşüncesizce, acele ve vakitsiz hareketlerden çekinirdi.
Ancak, herhangi bir işe kalkıştığı zaman çabukluk, katiyet ve aman vermez bir şiddet göstermeyi de başarının başlıca sebeplerinden sayar, hareketlerinde yıldırım sürati gösterirdi.
#meki_022kitaplığı #okunanlar #KoronaOkumaları #kitaplariyikivar #kitapaşkı #okudumbitti #okumaaşkı
