dudak boyasıyla aynaya şöyle yazdım
"yavrucuğum, bu dünyada yalnızız"
Yatağa yan yana uzanarak birbirilerinin acılarını paylaştılar; dünyadaki tüm sesler sönmeye başlamış, yalnızca tavanın ahşap bezemelerindeki termitlerin hışırtısı duyulur olmuştu. Heyecanları yatışmıştı. Cayetano, yarı karanlıkta konuştu:
“İncil’in son kitabında, bir gün gelip tanyerinin hiç ağarmayacağı haber verilmektedir,” dedi. “Keşke o gün bugün olsa.”
"Her anımız mutlulukla dolu olsaydı hatıralarımız da bu kadar kıymetli olmazdı."
Umut; zenginler için sıradan bir ihtimal, fakirler içinse ilahi bir mucizedir.
Aşktan daha güçlü bir inanç yoktur. Ne kadar büyük hayal kırıklıkları yaşarsak yaşayalım eğer benliğimiz gerçek aşk tarafından ele geçirilmişse o yakıcı duygu bizi asla terk etmez.
