Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hayatta bazen öyle Ân gelirki..
Seni donar sanırlar,için kor alevdir oysaki..
Saatler birbirini kovalar, sen duvara uzun uzun bakarsın.. İşte o an geçen şey zaman değildir aslında.. Yüreğin buruk gezersin onca kalabalığın arasında,yüreğini en sıkı dost bilerek.. Ne gündüz,ne güneş nede açan bir papatya artık sana mânâ katmaz.. Atmak istersin kendini geceye, bir an önce akşam olsun dersin.. Kışın soğuğunda üşümemek için titreyerek üstüne örttüğün bir battaniye gibi gece'ye sarılmak istersin.. Açarsın pencereni,karşında bir sokak lambası görürsün.. Uzun uzun bakarsın o Sokak lambasına, oysa gördüğün manzara çok farklıdır.. İçinde tuttuğun mahkumlar hürriyet ister her baktıkça.. Derin bir nefes alırsın, gözlerinde cümle sonlarındaki üç nokta saklıdır... Yürürken kaldırım taşlarını saymaya başlarsın.. işte o ân "nedenler,keşkeler" Zihninde öyle bir döner dururki.. İşte o zaman Dilrûba O hesabı verebilmek o kadar zordur ki.. Yetişemediğin, kaçtığın kendinle yüzyüze kalmak.. İşte o Ân Gözlerindeki Gökkuşağı gider.. Siyah gelir yanına.. Seni öyle bir sarmalar ki,inan bana hiçbir renk onun kadar sana samimi gelmez.. Bir bakmışsın o gördüğün Sokak lambası aslında Siyahı sana göstermek içinmiş oysaki.. Çünkü heryer zifirikaranlık olunca nasıl bulabilirdin siyahı..?
Dost olursun Siyahınla.. Onunla yürür,onunla düşünür,onu yüreğinin her çıkmaz sokağında bulursun.. Bazen Üsküdarda bir bankta gece vakti oturmak ister seninle.. Ve ilk cümlesi ne olur dersin..? " Sende herkes gibi olsaydın sana asla sarılmazdım der, Sende herkes gibi umut vadeden,sıradan,klişe sözlerle avunsaydın, sende Gökkuşağına bakıp beni unutsaydın sana sarılmazdım" derdi.. Neden siyah'sın sen diye sorardın siyahına.. ? "Herkes gibi olsaydım rengarenk olurdum,ben gecenin 3'üyüm, nimete karşılık imtihanın, Var
Bütün hayvanlardan korkuyorum. Kedi de dahil.1000Kitap
Kediler hem sevimli hem vahşi. Kedi fobim olmasaydı kedilerle hayat daha kolay olabilirdi. Öte yandan şükrediyorum. Kedi görünce kaçacak seviye korkum her konuda olmuyor. En çok kedi sürüsüne yemek vermek beni ürkütüyor çünkü o an çok saldırgan gibi geliyorlar. Ama daha önce yaptım. Yine de kedi fobim aynı. Hala kedinin kişiliğine bağlı olarak kafasına dokunup çekiyorum. Özellikle bir kedinin sürtünmesi hoşuma gitmiyor. Hiç bir kediyi kucağıma almadım ve alamam. Aslında bütün hayvanlara karşı bu durum var. Nedeni de yok. Doğuştan hayvan fobim var. Kedilerle oyun oynamayı denedim. Öte yandan kedi varsa benden uzak olsun diye yemek vermek, takip etmek çok yorucu. Bir kediyle misafirli evde yatmak zorunda da kaldım. Tam olarak kedi benim üstümdeki battaniye yatmıştı. Çevremde ayin yapar gibi dönüyordu. Uyku en savunmasız anım. Bu yüzden günlerce o kediyi takip ederek az uyudum.
