Batu

Batu
@batu_iam
Fedakarlık, bazen kendini kaybetmek demektir, Bir başka ruh için, kendi kimliğini silmek. Kimi zaman bir yudum su, başkasına hayat olur, Ve gözlerinde kaybolan, sadece senin değil, bir başkasının da ışığıdır. Fedakarlık, farkında olmadan yapılan bir anlaşmadır, Verdiğini bilmezsin, ama aldığınla büyürsün. Bir gülüş için, belki de bir ömür boyu beklemek, Ve karanlıkta kalmak, ama bir başkasının ışığına umut olmak. Ama bazen, bu fedakarlık ağır gelir, Çünkü verdiğin, geri dönmeyebilir. Ve bir gün, bakarsın, kendi gücünden eksilmiş, Ama yine de elinden geleni vermişsindir, hiç beklemeden.
Reklam
Adım Adım Hissizleşmek
Günler geçtikçe her zerremiz hissizleşiyor; deneyim dediğimiz her şey, adım adım anlamını yitiriyor. Yaşarken ölmek mesela, daha önce tattık bunu; artık eskisi kadar acıtmıyor. Peki ya sıradaki? Hangi sancının ağırlığı, bu yitimin sessizliğini bozabilir?
Gözlerin, Bir evrenin kendi içinde kıvrılan yolları. Bir yanda sonsuzun en basit hali, Diğer yanda karmaşanın mutlak düzeni. Her bakışında zaman eğilir, Bir an içinde yüzyıllar akar. Seninle göz göze gelmek, Bir yıldızın çöküşünü izlemek gibidir: Hem sonu görürsün, Hem de o sonun içinde yeni bir başlangıç saklıdır. Bir dalganın içinde gizlenmiş bir fırtına gibisin. Sana bakmak, Denizin altındaki derin boşluğu fark etmektir; Korkutucu ve büyüleyici. Kim bilir kaç hayal boğulmuştur, Senin kıyılarında nefes ararken. Ve ben, Bir hayal olmaktan bile uzak, Sadece sana ait olmak isteyen bir gölgeyim. Saçların, Rüzgârın kendine sarıldığı tek yer. Her savruluşunda bir hikâye anlatır, Ama o hikâyeyi kimse anlayamaz. Sana yaklaşmak, Bir dağın zirvesine varıp sonsuz bir boşluğa bakmaktır; Kendi küçüklüğünü fark etmek, Ve o küçüklüğün içinde kaybolmayı istemek.
Şiir
Aldatılmak, artık keskinliğini yitirmiş bir bıçak gibiydi; onu tecrübe edenlerin elinde körelmiş, saplandığı yüreklere ne acı ne de sızı bırakır olmuştu. Sadece donuk bir yankı, hissiz bir boşluk…
Ama her hayal, gerçeğin duvarına çarpıp paramparça oluyordu.