Beynimizde hafızanın saklandığı kutuda bir müzik kutusu vardı adeta…Eski bir melodinin notalarını çalan sırı dökülmüş bir müzik kutusu. Unutmak istemediğimiz ama hatırlamaya da cesaret edemediğimiz ne var ne yoksa buraya saklanmıştı
Zihninde kurduğu barajda derin bir çatlak oluşmuştu. Şimdi o aralıktan hüzün sızıyordu içeri damla damla. Bu arada bunun neden olabileceği tehlike ve yıkımın farkında olan bir başka yanı alarma geçmiş  Her şey normale dönebilsin diye deli gibi tamir etmeye çalışıyordu çatlağı.
Düşününce ne tuhaftı aslında; anlar akıp gider, Yürekler katılaşır ,bedenler yaşlanır,yeminler unutulur ve en güçlü inançlar bile sarsılırken Gerçeği iki boyutlu temsil eden ve dolayısıyla yalandan ibaret olan bir fotoğraf hiç değişmeden kalabiliyordu sonsuz bir sadakatle.