"Bu dünyada herkes bir şey olmaya çalışırken sen hiç ol! Menzilin yokluk olsun. İnsanın çömlekten farkı olmamalı. Nasıl ki çömleği tutan dışında ki biçim değil içinde ki boşluk ise, insanı ayakta tutan da benlik zannı değil hiçlik bilincidir."
Ona bedenim hasta olsaydı sorun olmayacağını,kafamın hasta olmasındansa bedenimin hasta olmasını yeğlediğimi söylemek istedim. Ama öylesine çapraşık ve yorucu geldi ki bunu anlatmak, hiçbir şey söylemedim.Yalnızca biraz daha gömüldüm yatağıma.
Gece inmiş şehre, sadece şiir merhem olur
Gönlümün karasına şimdi.
Birbirine kırgın duvarlar, insanlar ve gölgeler.
Şimdi ne yazsam da geçse kalbimin küsü?