Okurken sürekli kendimi kıyasladım ister istemez. Nerdeyse benden 3-4 yaş küçük yaşında 4 çoçuğa sahip olmak mı? Diğer bir şok ise teknoloji olmadan hayatın ne kadar zor olduğu. Evlerinde dahi telefon yokken bir gün yazacağı kitapla ilgili birinin cep telefonunda uygulamaya girip yorum yazabileceğini hayal etmiş midir acaba ? Ah Ayşe Kulin senin hırsının ve çalışkanlığının az birazı bende olsa her şey çok farkı olabilirdi…Kalemine sağlık.
Okurken kimi zaman hüzünlendim ama çoğu zaman iç geçire geçire, imrenerek okudum. Köşklerde büyümüş bir neslin torunu olmak, kolejde okumak, yatlarda boğaz gezileri, yurtdışında kayaklar… Hangi birine imrenmez ki insan. Ayşe kulinin akıcı kalemiyle de hiç sıkılmadan sanki orda onun yanında olaylara şahit oluyormuş gibi hissettim. Yakın siyasi tarihide aynı şekilde sanki şu anda yaşıyormuş gibi hissederek okudum. Belki de tarih tekerrür edecek bilemiyorum onu görcez yakın zamanda.
Hiç tarzım değildi ama başlamışken bitireyim dedim. Başı ve sonu ne alaka onu da anlamadım. Yazım yanlışları çok fazlaydı okurken gözüm takıldı okuduğuma da odaklanamadım.