Hayatımdaki en büyük engelin kendim olduğunu anlıyorum. Tüm sınırlarım içimde. Dışımdaki sadece içimin yansıması. Hayalimin sınırı, inancımın şüphesiyle aşılmaz engeller. Korkularla dolu duvarlar inşa etmiştim varlığımın bahçesine.
Bütün pencerelerde bekleyen benim
ve o çalmayan bütün telefonlarda
aylardır konuşan da.
kabul
bir kez daha yolda karşılaşalım
onunla da avunacağım.
adımı sesince duymaktan vazgeçtim
sesini duysam, susacağım.
yel esiyor ama
değirmen dönmüyor.
kuraklık bu,
adın ekmeğe dönüşmüyor.
İçim soğudu. Ne oldu tam olarak bilmiyorum ama bu hissi başka türlü anlatamıyorum. Sadece içim soğudu. Yani, içim şey oldu böyle, eksildi gibi oldu. Kendime dair umudum bir tık daha azaldı. Neden derseniz, ben de bilmiyorum. Üzüldüm, belli etmedim ama, çok üzüldüm.