‘Daha iyi olmaz mı, aşağılanmanın kırgınlığını sonsuza dek saklaması daha iyi olmaz mı? Çünkü kırgınlık arınmadır, en yakıcı, en acı verici bilinçliliktir! Yarın ruhunu kirletip kalbini tüketirdim, oysa şimdi aşağılanmışlık duygusu kalbinde asla ölmeyecek ve onu bekleyen pislik ne kadar iğrenç olursa olsun aşağılanma duygusu onu yüceltip arındıracak… nefretle…hmmm!
Bilinçlilikle övünüyorsun fakat nerede durduğundan emin değilsin, çünkü, gerçi zihnin işlese de kalbin kararıp çürümüş. Saf bir kalbin yoksa tam ve gerçek bir bilincin olamaz. Ve nasıl da pervasızsın, nasıl da ısrar edip yüzünü ekşitiyorsun! Yalanlar, yalanlar, yalanlar!!