"...Benim yaptıklarımla bir taş bile canlanırdı. Artık hiçbir şey yapmayacağım; bir adım atmayacağım; parka bile gitmeyeceğim. Hepsi boş, sen ölmüşsün..."
Ah mutluluk! Mutluluk! Sen ne kadar zayıf, ne kadar cılız bir şeysin! Duvak, portakal çiçekleri, aşk... Bunlar güzel ama para nerede? Ey aşkın meşru ve temiz mutluluğu! Demek seni de satın almak gerek?"