Kitabın giriş kısmında 13 soruluk bir test veriliyor ve kitabın genel kurgusu bu sorular üzerine inşa ediliyor.
Test bitiminde doğru cevaplara göre puanlama yaptırılıyor ve çıkan sonuçlar bir kıyasa tabi tutularak insanların şempanzelerden bile daha kötü olduğu sonucuna varıyor.Kıyasın yöntemi ise şu şekilde; bir deney ile ( bu deneyi yapmıyor sadece basit bir matematik hesabı) şempanzelerin sorulara ortalama en düşük %33 doğru cevap vereceği (çünkü 3 şık var) insanların ise bu sorulara daha düşük oranla doğru cevap verdiği görülüyor.
Karşılaştırılan iki şeyin aynı kapsamda olmaması mantık hatasına yol açıyor ve kitabın ilerleyen kısımlarında sürekli bu mantıksız karşılaştırmaya atıfta bulunup nasıl insanların şempanzelerden daha cahil olacağını sorguluyor.
Kitabın Suçlama İçgüdüsü bölümünün Mülteciler başlığında mülteci yoğunluğunun neden avrupa ülkelerinde değil de Türkiye ve Libyada olduğunu sorgulayıp oldukça tuhaf şekilde bulunan cevap Avrupa büyükelçiliklerinin başvuruları işleme alacak kaynaklarının olmaması gösteriliyor.
Sonuç olarak kitabın genelinde mevzu bahis dünyadaki fakirlik ve yoksul insanlar olduğunda sayılar tablolar ve bilimsel verilerle insanların önyargılı oldukları her şekilde ispatlanıp kapitalizmin ne kadar işe yarar ve ideal bir sistem olduğu kanıtlanıyor. Konu Avrupanın sömürgeciliğine geldiğinde ise duygusal trajedik hikayelerle geçiştiriyor.