Aylar sonra ilk kez bir kitabı daha yarım bıraktım yoksa o beni yarı yolda bırakacaktı..
Kitabın sosyal platformlarda parlatılması merakıma yenik düşerek ve askeri kurguları sevdiğim gerçeğiyle kitaba şans verdim ama benim şans verme olayı 92. sayfaya anca dayandı. Gitmiyor arkadaş, kitap hiçbir şekilde akmıyor! Goygoy adı altında bel altı, argo konuşmalar yaşlara ve özellikle oldukları konumlara uymayan konuşmalar ve tavırlar daha birçok şey sayarım bu konuda. Alooo askeriyede yüzbaşına üsteğmen halinle kafa tut da bir yerinden kan alsın. Albayın yanında o söz vermeden konuş da gör bak dünya kaç bucakmış.
Evet tim ve dostluk konusu işlenir, işlenmeli de ama aile olduk vs gibisinden yaklaşımla ast üst ilişkisi altüst edilmez. Yan karakterler o kadar boş ve gereksiz konuşmalar içerisinde ki sürekli ben bunu neden okuyorum düşüncesine girdim. Yüzbaşı kılçık adamın teki, üsteğmen yerini bilmiyor düzen, nizam hak getire.. Kısaca yok olmamış, askeri kurguda yapısı gereği biraz mizah biraz ağırlık ve içerik ararım ama hiçbiri yok. Yazarın kalemini geliştirmeye devam etmesi ve fikrimce fikri olmadığını düşündüğüm konularda yazmak için kendini kasmamasını tavsiye ederim.
Sulu mizah seven ofansif okurlar için seçenek olabilir belki ama benden geçmedi üzgünüm