Dünyanın altında böyle iki büklüm dururken, insanların bürün sorunları gelir kulağıma, onlar kendi paylarına düşeni sorguladıkça, her şeyin boş olduğunu daha çok anlarım. Yarına plan yaparlar, geceleyin ölüverirler.
Babam, anneme annemi gösterirdi; o yüzden severdi annem onu. Annemin gezici aynasıydı babam. Ona dünyayı dolaştırırdı, dünya annemin ta kendisiydi… babamın gözünde annem hen cennetti hem de korku ikisini de severdi.
İçinizde neler barındırıyorsunuz? Ölüler. Zaman. İç dünyanıza yansıyan bin yıllık ışık oyunları. Her geçen dakika, hepinizin içinde birkaç milyon potasyum atomu, radyoaktif çürümeye yenik düşüyor. Bu minik atom olaylarına güç veren enerji yıldız büyüklüğünde bir bomba, yokluğu patlatıp varlığa çevirdiğinden beri potasyum atomlarının içinde durur. Potasyum da uranyum ve radyum gibi sizi var eden süpernova patlamasının uzun ömürlü, radyoaktif nükleer atıklarından biridir.
Diğer bir deyişle, ilk ebeveyniniz bir yıldızdı