Hayat sizden her zaman almıyor, arada sırada verdiği de oluyor.
.........
İnsanın kendine ait olmayanla yaşadığı emanet mutluluğa bile ihtiyacı var. Oysa en derin yaralarımın kabuklarını kanırtıyor. Başkasının emaneti olduğundan el üstünde tutuyorum ancak aklım, bu mutluluğun elimden kayıp gideceğinden emin ve sürekli başıma kakıyor benim olmadığını. Kendine böylesi mutlu bir hayat kuramadım diyor acımasızca. Mutlu hayat yok ki diye zihnimde geçirip, derin bir iç çekişin arkasına saklanıyorum.