Barış Buğan
@bbugan
Doktor
null
Ankara
null, 1 Ağustos
31 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Süt
Yağmurun içindeki her günkü dünya: "Hadi çabuk ol. Yeter artık. Gel buraya. Bizimle beraber olman lazım. Böyle biteviye sütçü dükkâninda kalip, yeniden doğmuş numarasıyla oturamazsın. Seni bekliyoruz.
Alıp götürecegiz. Her şey, bütün insanlar seni bekliyor. Onların arasında oynadığım oyunu bitirmeye mecbursun. Yeniden doğulmaz. Doğsan bile n'olacak? Seni iki senede, iki senede degil, iki günde aynı insan ederiz.
Aynı kendini düşünen, aynı haris, aynı kıskanç, aynı kötü huylu, aynı sarhoş, aynı budala oluverirsin. Seni aynı hastalıkla yıkmak için elimizde her şey var. Hem canım sen nasıl bir dünya istiyorsun? Görülmemis, işitilmemiş, tadılmamış, yazılmamış, yaşanmamış...
Olur mu böyle şey? Hadi gel. Dön her günkü hayatına. Akşam artık süt içmeyeceksin. Sana halis, içine su ile ispirto karıştırılmış pekmez içireceğiz. Öylesine hayattan hoşnut olacaksın ki şimdiki gibi elle tutulamayan, gözle görülemeyen, yalnız işte böyle ara sıra sezeceğin ümitlerle yapılmamış ama belli, göze görünür şarapla başlayan yalancı kahramanlıklarla dolu ümitleri bulunca karşında, sabahki halinden utanacaksın.
Yarın sabah yine her sabahki gibi ağzın küflü, yapış yapış, bezgin uyandıracağız seni."
Dükkanın içindeki köpürmüş süt kokusu duvarlardan rutubet gibi akıyordu şimdi. Şapkamı başıma attım. Sokağa fırladım. Defolun diye bağırdıklarım buhranı geçmis bir hastanın yanına yaklaşan doktorlar,
hastabakıcılar, gardiyanlar gibi temkinli, usturuplu yanıma yaklaştılar. Kollarıma girdiler. Omzumu sivazladılar, sonra birdenbire yakama yapıştılar. Birden her günkü hayatın deli gömleğini sırtımda düğümlenmiş buldum.
Ah, iki bardak süt, sen bana neler ettin.
Süt
Dili açık net olan ve içinde yaşadığımız toplumu gözlemleyerek yazılmış kısa hikayelerden oluşan bu romanda yer yer çarpıcı cümleler ile kişiyi kendi yaşamı içinde düşüncelere sevk ediyor. Bu kitapta en çok “süt” hikayesi beni etkiledi…
Yalnızlık, bir hayalin peşinden koşup doyurulamayan arzular demekti.
İşte bu yüzden, kalbin atması huzur duymaya yetmez, tırnaklar da yenirdi. Beyin dalgalarının ritmiyle tatmin olunmaz, sigara da içilirdi. Seks insanı doyurmaya yetmez, bacaklar durmadan
sallanırdı. Soluk alp vermek de, yürümek de, bağırsak hareketleri de, günlük ders çizelgesi de, haftada bir gelen pazar günleri de, dört ayda bir yapılan dönem sonu sınavları da adama huzur vermiyor, tam tersine, onu yeni tekrarlara sürüklüyordu. Sonunda her geçen gün içilen sigara sayısı artıyor; tırnak araları pislenmiş kadınla gözlerden olabildiğince ırak yerlerin peşinde koştukları, kan ter içinde bırakan rüyalarda inliyor; zehirlenme
belirtileri göstermeye başladığını anladığında ise aniden, olabilecek en basit eliptik hareketlerin tekrarlarıyla desteklenen
gökleri, 1/8 mm'lik dalga boylarının hüküm sürdügü kum tepelerinden coğrafyaları düşünüyor ve bir anlığına da olsa her şey
açığa kavuşuyordu.
Reklam