b

Apansız niye gelir bilmem bunca aşk bana kendimi böyle üzgün, seni uzak bulurken?
Sayfa 41·Kitabı okudu
Reklam
Ama aşkının rengine bürünüyor sözlerim. Sen sarıyorsun işte, sen dolduruyorsun hepsini. Bir sonsuz gerdanlık yapıyorum onlardan üzümler gibi tatlı, beyaz ellerin için.
Sayfa 21·Kitabı okudu
Ayaklarımı yaralayan zincir de bendim, hep uyanık olan zindancı da. Gerçi elbette, benliğimin bir yarısı kaçmayı istiyordu ama, aynı zamanda bir başka yozlaşmış ve korkak ben, kaçmak kavramını bile unutmuştu. Kaçmak isteyen ben, kaçmaya yanaşmayan beni alt edemiyordu, çünkü gerekli gücü yoktu.
Sayfa 735·Kitabı okudu
Zemberekkuşu, sen hiç gözyaşlarının gölgesine baktın mı?
Sayfa 725·Kitabı okudu
Çevremde her şey müthiş sessiz. Tüm dünya soluğunu tutmuş, benim ne düşüneceğime kulak kabartıyor sanki. Ama artık hiçbir şey düşünemiyorum. Üzgünüm, aklıma hiçbir şey gelmiyor.
Sayfa 591·Kitabı okudu
Reklam