Kitaba harika olduğu için başlayıp, buradaki düşmanlarımı çatlatmak için bitirdim. Durup burada Dostoyevski hakkında yorum yapacak değilim ama bir noktaya değinmek için yapicam? Kitapta inanç ve entelektüel bakış açısıyla desteklenen inançsızlık dikotomisi üzerine süren bir tartışma olduğunu düşünüyorum, tam bilemem ama bir çok karakter ve en çokta sonlardaki şeytan sanrısı hangi tarafın daha çok eleştirildiği hakkında açık bir sonuç getiriyor diyebilirim ama tam da demem. Asıl şunu diyebilirim ki Stratetz Zosimanın hayatının anlatıldığı kısımda ne zaman okumayı bırakacak olsam, benim gerçek hayattaki şeytan sanrım-ki kendisi kahkullü, kumral ve çilleri var- açık bir şekilde kitabı bitirmemi sağladı. Notum: 10/10