Neden sonra minibüste bir saat boyunca kader arkadaşlığı ettiği insanlara bakmıştı bir bir. Kimse mutlu değil gibiydi. Kimsenin gözleri parlamıyor, kimse sanki burada olmak istemiyor gibiydi. Ki haklıydılar da belki... İlk kez gördüğü ve bir daha da hiç görmeyeceği bir sürü insanla sarılacak kadar yakın mesafede olmak, tuhaf şeydi. Hani "Kardeş..." dese tuhaf tuhaf bakardı herkes yüzüne, lakin kardeş kadar yakındı şimdi hiç tanımadığı bu insanlarla.