Modern şehirli insanın ulaşmak için hayatını harcadığı hedeflerin çoğu, aslında sistem tarafından burnunun önüne tutulan havuçlardan oluşur. Sistem, o "başarı” dediğimiz ödüllere doğru koşmamızı gerektirir çünkü ancak o sayede çalışabilir ve işlev gösterebilir. Biri biterken öbürü başlar ki modern insanın "boş" kalmaması elzemdir. O, devamlı birtakım hedefler peşinde koşmalıdır; devamlı olarak ilerlemeli, tüketmeli, biriktirmeli ve daha fazlasını istemelidir. İstemelidir ki sistem yaşasın... Biz devamlı eksik hissetmeliyiz ki koşturma devam etsin. Biz "Neden bu ödüle erişmem gerek?" diye sormamalıyız ki koşturmaca devam etsin...