Her şeye katlanıyoruz. Ben de katlanıyorum. Katlanmakla yetineyim. Eh, bu da boyun eğmenin ilk adımı sayılır. İçimden ne zaman azıcık boyun eğmek gelse, rahatlamış hissediyorum kendimi. Bir tür dinginlik, dinlenme bu. Şimdi uyuyacağım. Hadi bakalım, dingin ol.
Demek öyle olması icap ediyormuş.Yalnız söyleyebilsem...Bir kişiye olsun içimdekileri dökebilsem...Bunu sahiden istesem bile artık böyle bir insan bulmama imkan yok.Ben de arayacak hal kalmadı...Kalsa da aramam...