Beatrice
@beatricesinferno
cehennemin 9. katında virgile okuduklarım
20 Ocak
21 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Doğamız gereği kendimizi diğerleriyle kıyaslamaya meyilliyizdir. Mutluluğumuz ve acılarımız da genellikle çevremizdeki nesneler ve insanlardan kaynaklanır. Bu yüzden hiçbir şey yalnızlıktan daha tehlikeli değildir. Yalnızken, hayal gücümüz devreye girip bizi kanatlarının üzerine alarak kendimizi herkesten daha aşağıdaymışız gibi hissettirir. Her şey normalde olduğundan daha yüce, bizden daha üstün görünür. Zihnin bu algısı gayet doğaldır. Genellikle yetersizliklerimizi sürekli olarak göz önünde bulundurur, başkalarının bizlerde olmayan niteliklere sahip olduklarını düşünürüz. Bizdeki tüm nitelikleri onlara yükler, sonra da sadece hayal gücümüzde var olan mükemmel ve mutlu insanlar yaratırız. Zayıflıklar ya da hayal kırıklıklarına karşın devam etmeye kalktığımızda da diğerlerinin rüzgâr ve dalgalardan yardım almalarına rağmen bizden daha geride olduklarını görürüz. Bir yarışta onlarla başbaşa olmaktan ya da onları geçmekten daha güzel bir his yoktur.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tanrım, bu dünyada sevdiğimiz her şeyden ayrılmak zorunda mıyız?
Ah wilhelm, nedir bu kalbimden çektiğim?
Hayatın çiçekleri hep hayali.
Nasıl olur da mutluluk kaynağımız aynı zamanda keder çeşmemiz olabilir?