ŞAHIS KİM?
Tolstoy veresiye almıyorum şeklinde kurduğu ilk cümle öncesinde ilk kurduğu cümleyi unutana kadar her şey yolunda gidiyormuş düşüncesi işte o cümle beni benden alıyordu. Neticede Tolstoy’un ilk cümlesinin sonrasındaki cümlesini bile unutacak derecede haşat olmama sebep olmuş bir ilgiyle karşı karşıya kalmıştım. Adeta Tolstoy’un ilk cümlesinin sonucu asla benim bağlayamayacağım pek çok sonuçla hiç te öyle olmayacakmışçasına yaşadığım anlarımla dolu yıllarım gözümün önünden film şeridi gibi geçsin diye hususi kurulmuş bir mimari eserdi.
Aradığımız şahıs Tolstoy olamazdı. Cuma günü düğünümüz vardı. Hayır Pazartesi. Beynin bedava olduğu enginlerde ufuk çizgisine çok ta rastlayamadığımız gerçeğiyle yüzleşmeden önce son bir ısırık aldı Adem elmasından ancak Havva’ya sadece ısırılmak ile hasar görmek hatta duymak kaldı.
Galiba çok fazla hamburger sonrası çılgınlığı saptamalarıyla dolu bir grup ademoğlu ve ademkızı olarak halamızla dayımızın bulunduğu düğüne doğru adım atmak üzereydik.
Şahıs mertebesine en son ama en son ama bak ulaşacak kişinin aslında ilk kişi olma ihtimalini öyle derinden yaşıyorduk ki aniden farketmemiz ile mutlu bir beraberliğin salonunda halay çekerken bulduk kendimizi ama kendimizi ama bak.
Gelişigüzel gelmeyişi hiç oralı olmayan sade bir yaşam özentisiyle sosyetenin amaçsızca markalara tomarla para verip birbirine fors için cebimizi delene kadar demir parmaklarını soktuğunun yarı farkındaydık. Çünkü aynada kendine bakan yarı ölü kediler gibiydik ki bunu hiçbirimiz değil Pink Freud söylemişti.
Tüm savaşların havadan helikopterle yerlere atılan beyaz A4 kağıtlarla her taraf kaplanınca askerlerin ellerindeki silahlarla dizüstü yere çöküp ağlamaya başladığında biteceği inancıyla uyukladığımız günler zaten büyümemize yetmişti.
Şaşkınlığımız çok
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Benim yazdığım kelimelerle Cannes'da jüri selamlayan, kırmızı halıda hayalini kurduğum o kadınla poz veren o şer..fsiz. Bense burada, senin kıymetli uykun açılsın diye bedava entelektüel intihar yapıyorum. Bundan büyük bir aksiyon mu olur bu Sana?"
Safa AKDAĞ
Hayatın Tahsilat Departmanı
Adamın biri:
Aslında 36 yaşıma kadar hiç bu kadar büyük ve keskin bir düşüş yaşamadım. Üstelik suçsuzum; kimseyi dolandırmadım.
ME:
Suçsuz olduğun kesin, Bay 36 Yaş. Ama insanın başına gelen her felaket mahkeme dosyasına girmez. Sen sadece kendi yaratılış formunun doğa ve toplum içinde nasıl çalıştığını henüz öğrenememişsin.
Adamın biri:
Peki nasıl olacak bu iş?
ME:
Dibe doğru inerken öğreneceksin. Hayatın en pahalı eğitimleri asansörde değil, düşüş sırasında verilir. Vardığında da şu eski kuralı yeniden keşfetmiş olacaksın: Kendine yapılmasını istemediğini başkasına yapmamak gerekir.
İşin Öz mizahı şu; insanlar bunu çocukken bedava öğrenebilirlerdi. Ama bazılarına hayat aynı dersi faiz işleterek satmayı tercih ediyor.