Bedia Tarhan

Bedia Tarhan
@bediahaniim
Arşiv
56 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Beklemek burada bir umut değil, endişedir.
Reklam
Herkes ölünce ardında bir şeyler bırakmalı. Bir çocuk, bir kitap, bir tablo veya ekilmiş bir bahçe. Elinin bir şekilde dokunduğu bir şey. Böylece insanlar ektiğin o ağaca veya çiçeğe baktığında sen orada olursun. Ne olduğu önemli değil, dokununca onu değiştirdiğin ve ellerini çektiğinde sana benzeyeceği bir şey...
Bir ömür öncesinde yapmam gereken şeyi yaptığımı hissediyorum. Kısa süreliğine de olsa korkmuyorum. Belki de nihayet doğru şeyi yaptığım için.
Kurtarılma arayışına girme, kendini kurtar. Boğulursan da en azından kıyıya doğru gittiğini bilerek ölürsün.
Öyle bir çağda yaşıyoruz ki çiçekler bereketli topraklarda, iyi yağmurlarla büyümek yerine çiçeklerden beslenerek yaşamaya çalışıyor.
Reklam