beyza
@beeiza
45 okur puanı
Ekim 2024 tarihinde katıldı
ozgurce seven, sadece sever. bagimlilik ve kaybetme korkusuyla iliski kuranlarsa "beni severse severim, bana sadik olursan sana sadik olurum, beni mutlu edersen seni mutlu ederim.." sartiyla esaret ve bagimlilik anlasmasi yaparlar. sevilmemek korkusuyla sevmeye gayret etmek, kaybetme korkusuyla suistimale goz yummak, sevgiyi deneyimlemek, sevgiyi yasamak degildir.
ozgur olan, sevilmek karsiliginde sevmek icin cabalamaz, sadece sever. bu yuzden de mutludur.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
ozgurluk, ciftlerin diledigi kisilerle diledigi hayati yasamasi ve her seye ragmen birbirlerine katlanmaya devam etmesi degildir.
ozgurluk, sevgiyi kendinde tam ve butun olarak baskasina ihtiyac duymadan yasayabiliyor olmaktir. kendine emek ve zaman veren, yalnizliginin icinde de kuvvetli bir sevgi ve tatmin bulabilen insan, birini severken de onun sevgisine sahip olmayi, satin almayi, ustlenmeyi ve bu yolda karsilikli bir baglilik anlasmasi yapmayi dusunmez bile. buna ihtiyaci yoktur cunku. sadece sever. sevmeyi ogrenmek icin emek verir, zaman ayirir. kaybetmekten korkmaz. cunku sevgi nesnesine bagimli degildir ozgurce seven kisi. sevgi nesnesi bir gun bir sebepten dolayi hayatinda olmadiginda bosluga dusmez, bu boslugu neyle dolduracaginin kaygisi icinde debelenmez. sevmeye devam eder. cunku o bir bagimli degildir. yoksunluk duymaz. sevgi nesnesiyle karsilikli birbirlerini sevme anlasmasi da yapmadigi icin ihanete ugramis, aldatilmis hissetmez.
yalnizligi sevmeyen, kendiyle saglikli ve verimli bir hayat surdurmeyi bilmeyenlerde kaybetme korkusu degiskenlik gosteren derecelerde de olsa varligini hissettirir.
her yonuyle kendine yetebilen, kendiyle mutlu ve ozguveni tam olan insan ozgurdur ve sevgi ozgur olanlarin tam anlamiyla deneyimleyebildigi essiz bir etkidir.
kaybetme korkusunun temeli erken cocukluk yillarina dek dayaniyor. sahip olduklari potansiyelle tanistirilmayan, her istegi yerine getirilen, kendi cabasiyla edinmeyi ya da kazanmayi ogrenmeyen, tesvik edilmeyen, ozguveni desteklenmeyen cocuklar anne babalarina bagimlilik gelistirirler ki bagimlilik duygusu beraberinde kaybetme korkusunu da gelistirir. sahip olduklarini kaybetme korkusu, diger bir yonuyle kaybettiklerinin boslugunu dolduramamak, onlarsiz kisinin kendi becerilerinin bir ise yaramayacagi kaygisidir.
"tebrik ederim" sozune verdiginiz karsilik "zaten isim bu, baskasi da olsa ayni seyi yapardi" ise basarinizi, becerinizi, cabanizi ve gucunuzu kendi elinizle degersizlestirmis olmaz misiniz? boylece takdir edilmediginiz, deger gormediginiz, hak ettiginizi kazanamadiginiz sikayetlerinin ortaya cikabilmesi lazim gelen butun uygun kosullar var ediliyordur zaten. kendinizi isinizle ilgili mutsuz hissetmeniz an meselesine donusur artik.