Kötü insanların ortak özelliği ise hassasiyet yoksunluklarıdır. Kolayca kırar, kolayca bozar, kolayca zarar verirler. Sonra da yaptıklarını küçümseyerek, “ben kötülük yapmadım, o fazla hassastı” derler.
Sevilmenin güzelliğinden çok, sevilmeye çalışmanın nasıl yorucu bir şey olduğunu görmüşlerdir yalnızca. Onların sessizliği bizimkine benzemez; bizdeki sükûnettir, onlardaki kırgınlık. Böyle birini sevdiğinizde bunu anlarsınız. Eksik büyüyen yerlerini, kendi yüreğinizle tamamlamaya çalışırsınız. Ve sevginiz, köksüz bir çiçek gibi, onun rüzgarında savrulur.