Anlaşılan ne kadar şanslı olduğunu bilmiyordu. Ben de babamla hep gurur duymuştum. Elbette sitem ettiğim zamanlar da olmuştu; ama yalnızca küçük sitemlerdi bunlar. Baba kelimesi; işte bazı kelimelerin içinde yalnızca harfler değil, yıllar vardır. Ben babamdan çok şey öğrendim; ama hiçbirini bana yüksek sesle anlatmadı. Sessizdi çünkü sustuğu yerden konuşuyordu. Varlıklı değildi ama onuruyla yaşardı. İnsan en çok neye alışkınsa, onun değerini en geç anlıyor galiba. Şimdi dönüp bakınca görüyorum; iyi bir insanın çocuğu olmak, hayatta sahip olabileceğin en büyük servetmiş.
Sustuğum YerdenEmin Tetik