"Yaşam kendi varlığını devam ettirme ve "kendini aşma" uğraşısıdır. Eğer sadece varlığı korumak söz konusuysa yaşamanın ölümden farkı kalmadığı gibi insan ile bitkiyi ayırmak da imkansızlaşır."
İyi tarafından bakacak olursak olduğumuzdan daha iyiye gitmekten başka seçeneğimiz zaten yok. Biz bir anlamda psikanalizin tam ortasındayız; tüm savunma mekanizmalarımız ve yanılsamalarımız çökertilmiş durumda.Tek bir şansımız var,o da daha iyiye ulaşmaya çabalamak.
Benliğimizin bilincinde olmak hayatımız üzerindeki kontrolümüzü artırır; artan kontrolle de kendimizi rahat bırakabiliriz. Bir ikilemmiş gibi görünse de insan ancak kimliğini bulduğu oranda yaratıcılığına ve içtenliğine yön verebilir.
İç dünyasında boşluk hisseden insan dış dünyasını da boş, anlamsız ve ölü olarak görmektedir. Boşluk hissinin iki yüzü, aslında giderek zayıflayan yaşama bağlılığın değişik şekilde kendini göstermesidir.