Begüm Çankaya
@begumcankaya
55 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Benim elimde çok süründü bu kitap. Aslında çok kısa zamanda okunup bitirilebilir. Dili, anlatım şekli, kurgusu kendini okutuyor. Gerçi bir yerden sonra Türk dizisi izler gibi hissettim kendimi. Belki daha sonra tekrar yazarın başka bir kitabını okurum. Bir çiftin kendinden uzaklaşması ilişkilerinden uzaklaşması bir nevi kaybolmalarını ve kendilerini aramalarını okuyoruz. Bir yanı çok gerçek çünkü öyle büyük büyük aydınlanmalar içsel çatışmalar yaşamıyor karakterler. Ama arıyorlar içlerindeki boşluğu dolduracak bir şeyler.
Kafanızı dağıtmak istiyorsanız azıcık tebessüm edeyim diyorsanız bence bu kitabı okuyun. Beş yaşındaki Alper Kamu’nun yaşının ötesindeki halleri beni çok güldürdü. Sanki beş değil yirmi beş yaşındaydı ve bir cinayeti çözmeye çalışıyordu. Bilmişlik mi desem zeka mı desem bilemedim ama çok sevdim. Devam kitaplarını da mutlaka okuyacağım.
Hayatta en sevdiğim anlardan biri sanıyorum ki denize karşı kitap okumak. Tatil kitaplarımı da tam olarak böyle seçerim, aksın gitsin içine alsın isterim. Ayfer Tunç’un nehir romanı olan Kapak Kızı, Yeşil Peri Gecesi ve Osman da tam olarak bu ihtiyacımı karşılayan türden. İlk kitap olan Kapak Kızı’nı çok beğenmiştim ya da ben Ayfer Tunç ne yazsa beğeniyorum, bilemiyorum:)) Bir derginin kapağına model olan Şebnem’i tanıyan üç kişinin bir trende yollarının tesadüfen kesişmesini okuyoruz. İkinci kitap Yeşil Peri Gecesi’nde ise Şebnemle tanışıyoruz. Şebnem ki kadın olmanın bedellerini ödemiş, hayatın iki yüzünü de görmüş ve o iki yüze de tokat gibi çarpmış zeki, zeki olduğu kadar güzel olan, kendi bildiğini okuyan, bir şekilde yolunu belirlemiş ve o yolda savrulurken yolda olanlarla mücadele etmiş bir kadın. Sadece Şebnem’in değil benzemekten korktuğu annesinin, tekrar eskisi gibi olsun diye gözünün içine baktığı babasının, aşık olduğu tek adam olan Ali’nin, “aşkının ipini çektiği geceye” kadar sevdiği Osman’ın ve Habil ile Kabili andıran hikayeleriyle Osman’ın kardeşi Teoman’ın da hikayesi. Henüz Osman’ı okumadım ama “aşkının ipini çeken Şebnemin” Osman’ı da eminim diğer kitaplar gibi vurucudur. Ne kadar ayrı ayrı da okunabilse bu üçleme, beraber okumanın tadı bir başka. Ayfer Tunç zaman farklarını çok iyi birleştiren, okuma zevki uyandıran bir yazar. Kitap hiç bitmesin istedim.
Salih Bozok’un torunu tarafından yazılmış bu kitapta çoğunlukla Atatürk ve Bozok ailesi arasındaki anılara yer verilmiş. Hüzünlü bir tebessümle okudum ilk sayfaları, Atamın anılarını daha fazla okumak istediğimi fark ettim. Tabi ki beni en çok etkileyen de çoğu kişinin bildiği gibi Seryaver Salih Bozok’un Atatürk’ün vefatından hemen sonra “Başkomutan yaversiz gidemez!” diyerek intihar girişiminde bulunmasıdır. Öyle ki bunu yapacağını ailesine daha önce söylemiş ve her sabah kalbini tentürdiyot ile işaretlermiş ki intihar girişimi başarılı olsun. Bu sayfaları okurken de bu hikayeyi ilk duyduğum zaman da gözyaşlarıma engel olamamıştım. Nasıl bir adanmışlık ve bağlılıktı bu dedim. Salih Bozok’u tanımak için, oğlu Muzaffer Bozok’un babası ve Atatürk’le ilgili anılarını okuyabilmek için güzel bir kitap.
Kuramlar dersini alırken Geştalt terapinin anlatıldığı gün bir kitapçıya gitmiş birkaç kitap taradıktan sonra Nilüfer Voltan Acar’ın Geştalt Terapi kitabını alıp hemen okuyup bitirmiştim. Amacı, teknikleri gayet güzel yalın bir şekilde anlatılmıştı. İlgilenenler için başlangıç kitabı olabilir. Sonra bu kitaba denk geldim. Bence Geştalt ekolünü anlayabilmek için ufak bir temel olmasının yanı sıra kendiyle ilgilenenler için de yararlı. Biraz okuyup düşünmek sonra biraz daha okumak iyi olabilir. Özellikle nedenlerden çok nasıllarla ilgilenenler, tam şimdi ve buradan geçmişe geleceğe bakmak isteyenler, dirençlerinin sahiplenilmeyen taraflar olduğunu , direnen ve direnilen tarafların nasıl aynı kişi olduğunu öğrenmek isteyenler için iyi bir kitap. Tamamlanmayan işler daha fazla hatırlanma eğilimindedir. Bu yüzden bitmemiş meselelerimiz tamamlanmamış konuşmalarımız bize sıkıntı verir, algımız onunla meşgul olur, karşısında muhattabını ister. Şekil fon zemininde bu ihtiyacımız giderilemezse fona geçemez ve yeni ihtiyaçlarımız oluşamaz. Bir noktada bizi bir döngü yakalar. Kitap der ki ihtiyaçlar karşılanmazsa, bir mesele bitirilemezse, son söz söylenmezse o mesele artık ömür boyu tamamlanmamış bir iş olarak kalacak ve kendini bitirmek için her fırsatı, her sessiz anı, her huzurlu anı kollayacak ve kendini size hatırlatmak isteyecektir. Çünkü organizma ya da beden kendini iyi etmek ister, kendini iyi etmek için de her mesele ile helalleşmek ister.
