Sokrates, "Kimseye hiçbir şey öğretemem, sadece onların düşünmelerini sağlayabilirim." diyor. Böylelikle öğretmek eyleminin mânâsını anlatıyor. Zira insan kendi tabularını yine ancak kendi yıkabilir. Düşünceye sevk etmek, aslında öğretmektir.
Gönle hudut çizilmez. Hiçbir söz, kelime, harf ya da hiçbir kağıt onun varlığını taşıyacak kadar kudretli değildir. Beden acizdir. Onun dili, hâli; hâl-i pürmelâlidir. Duyuyorum, neydi o türkü? Evet; aşk kâğıda yazılmıyor Mihriban..
