Moraran ellerime baktığımda anladım
sevmek bu değildi. Seven insan olgunlaşır, sevilen
huzura doyardı biliyorum. Bense her güne bir sonraki
savaşa hazırlanarak uyandım bir öncekinin ölülerine
basarak. Kendi üzerimi örttüm geceleri, üşüyen
bileklerimi ısıttım. Hangi dağın yangınına su olunur
bilmeden bütün bulutlarımı toplayıp geldim bir
yanardağın başına. Yandım da, kaçtım da. Nereye
gittiğimi bilmeden öylece çıktığım bu yolun ortasında
mahsur kaldım. Etrafım sarıldı, gözlerim bağlıydı. Hiç
böyle savaşılır mı? Yenildim de, öldüm de. Şimdi
bulabildiğim en büyük taşları üstüste koyup yüce bir
set çekmek niyetindeyim önüme ve girişine rengarenk
bahçeler de vadetmiyorum. Ben artık çiçek büyütmek
istemiyorum. Bir damla su bulursam eğer, ayağımdaki
yanıklar geçsin yeter.
#Alıntı