“Bir daha yaşayacak değilim.”
Bunu da tartışmışlardı Şerifle. Konuşma da bir şarkı yüzünden
açılmıştı. Hımhım bir ses: “Bir gelir insan cihâne,
durm a çal" diyor, “Gez, görüş, eğlen, sıkılma, zevke dal”
diyordu. Şerif sunturlu bir kalay sallamış, şeddeli bir “has-
sittir” çekmişti.