Kitaba en başta "terapi gibi bir kitap" desem yanlış olmaz gibi geliyor.
Gerçekten her satırında kelimeleri okurken sadece kelimeleri değil duygu ve düşüncenin birleşiminden doğan bir çabayı ve birikimi de okuduğumu düşünüyorum.
Bazı yazılar normaldi. Birçok yazısı gerçekten güzel, ufuk açıcı ve bize yarenlik edecek kadar yakındı. Bazı yazıları gerçekten içimizde kalanı biz söylemiş gibi okuduk. Bazen de ihtiyacımız olanı duymak için dinliyormuş gibi okuduk.
Uzun zamandır altını bu kadar çok çizdiğim bir kitabı okumamıştım. Bazı yerleri tekrar tekrar okudum. Aman bir yeri atlamayayım, diye,
Ayrıca kitabı farklılaştıran bir özelliği de yazarın alıntıları. Alıntıların bir kısmı bildiğimiz ama çoğunu yeni duyduğumuz alıntılardı. Kısmen alıntı antolojisi diyebileceğimiz kadar güzel alıntılar barındıyor kitap.
Eline, diline, sözüne, kalemine, halet-i ruhuyetine ve gönlüne sağlık Kemal Sayar Hocam.