Daha önce okuduğum hiçbir kitaba inceleme yazmamıştım ama bu kitabı okumaya başladığım ilk anlardan itibaren ona yazacağım incelemeyi düşündüm durdum. Bu da bu kitabın benim için ne kadar mükemmel olduğunun göstergesi. Stefan Zweig’ın 4-5 tane kitabını okudum. Kısalar, ne anlatmış olabilir diye düşünmeyin kitapları mükemmel ötesi ama cidden bu kitap beni aşırı derecede etkiledi. Normalde zaten izlediğim, okuduğum şeylerin etkisinde kalan biriyim ama bu kitap cidden çok ayrı. Neyse çok uzattım okuyun, okutun işte!! Benim kitaptan çıkardığım şey; psikolojik şiddetin fiziksel şiddetten, insanın aklının hayalinin alamayacağı derecede kötü bir şey olmasıdır. Bir diğer konu ise yalnızlık. Kitabın ana karakteri Dr. B’ye yalnızlık üzerinden psikolojik şiddet gösterdiler. İnsan insana muhtaçtır. Yalnızlığı seviyorum, kimseye ihtiyacım yok deseniz bile en azından bi gülümsemeye muhtaçtır insan. Bu kitap için söylemiyorum ama bana “En kötü his nedir?” derseniz ben, yalnızlık derim. “Yalnızlık Allah’a mahsustur.” derler. Sizi sevecek, anlayacak insanların olmaması çok acı bir şey… Neyse neyse! İnceleme nasıl yazılır bilmiyorum ama yazdım bir şeyler işte, umarım beğenirsiniz. Tekrar ediyorum bu kitabı okuyun, okutun!!! Filmi de varmış, dün öğrendim ve hemen izledim. YouTube’dan ulaşabilirsiniz. Kitaba 10/10 puan verirsem filme 8/10 derim ama yine de filmi de güzel.