9. sınıf hayatımın en mistik dönemiydi. günde 12 saat bilgisayar olimpiyatına çalışmaktan beynim erimiş kaşar gibi olduğu için de olabilir veya salak saçma 20 tane vitamini aynı anda yuttuğum için de ama.. yurt camlarına oturup ayaklarımı sallandırdığım anılar var, yoksa bu bir hayal miydi? kağıtlara bakınca içinden ışıklar çıkıyordu. bir gün gece vakti 7. katın camlarından dışarı bakmıştım ve orada bir sarı turuncu ışık hüzmesi dans ediyordu... kafayı çok iyi sıyırmış olduğum bir dönemdi galiba.
sonra doktora gittik depresyon icindi sanirim, ama annem bunları söylememe engel oldu çünkü korktu kadın ne bileyim rapor falan yazarlar diye, ben de derece öğrenciyim anamın büyük hayalleri var, ziyan olmasın istiyor.. hayatımda bir daha hiç öyle bir dönem geçirmedim ama hala çok merak ediyorum yaşadıklarımın ne kadarı gerçekti diye.
Reklam
İlk işim ile aldığım kumbaram …
( Avukatın yanında idim, yerim güzeldi , pencerem güzeldi, birçok arkadaşımı ağarlamıştım büroda , ne kahvaltılar yapıldı, ne sohbetler edildi orada be ah)
Anı olarak kalsın diye böyle eski bir şey aldım, o tarz dükkana ne deniyor bilmiyorum ama böyle eski şeyler satan bi dükkandan almıştım…
"Gidişinle hayatımda koca bir boşluk açtığını sanıyorsan yanılıyorsun. Sadece odadaki kalabalık azaldı, gürültü bitti. Ben senin yokluğunu değil, seninle geçen zamanın ziyanlığını taşıyorum.”
Sevmeye ayırdım tüm zamanları...Alıntı
Yazmadım seni daha,
Sevmeye ayırdım tüm zamanları,
Yazmaya bu yüzden vaktim olmadı.
Ben düşünmeye başlayınca seni
-Ki bu bir önceki düşünmenin sonundan çok öncedir
İnan ki dağlar, taşlar, inan ki bulutlar, yağmur ve kar
Toprakla su ve gökyüzü, güneş ay ve yıldızlar
Onlar da benimle birlikte
Ve onlar da benim kadar seni düşünürler...
Benim kadar diyemem ama
Yemin ederim onlar da seni özler.
Hep dalgınım bu günlerde
Saati cezveye koyup yumurta tutuyorum,
Bir gün takvime bakmasam yılı unutuyorum.
Aklım başıma gelmiyor, başıma çarpmadan dallar
Yolda yürürken dalıp dalıp gidiyorum.
Nisan’a kaç var diyorum saati sorarken.
Hiç böyle olmamıştım.
Bilenlere sordum; ‘aşk bu’ dediler!
Düştüğüm her kuyudan tırmanarak çıktım ben.
Ne bir ip saIIayanım. ne de eI uzatanım oIdu.
Ve o yüzdendir kıskandıran gururum,
Ve o asi duruşum!
Reklam
Reklam