Puan vermedi
"Ben hiçbir ülkeden, kentten ya da boydan değilim, yolların oğluyum ben. Ülkem kervan, yaşamımsa yolculukların en şekillenmemiş olanı."
"Bütün diller ve bütün dualar benim dillerim, benim dualarımdır. Fakat ben hiçbirine ait değilim. Ben yalnızca Tanrı'ya ve dünyaya aittim; yakında bir gün yine ona döneceğim. Ve sen oğlum, sen benden sonra yaşayacaksın; beni anılarında yaşatacak, kitaplarımı okutacak ve hatırlayacaksın."
Sokakları sarhoşlar dolduruyor, hırsızlıklar çoğalıyor, gençlerin oluşturduğu çeteler arasında kan dökülüyor, siyasi çatışmalar ve kavgalar oluyordu.
The GodFather·544 syf.·Edebiyat
9/10
2026 24. kitabı
KİTAP HAKKINDA
Baba, İtalyan kökenli Amerikalı yazar Mario Puzo tarafından yazılan romandır. İlk kez 1969 yılında yayımlanmıştır. Mafya edebiyatının en bilenen eserlerinden biridir.
1972 yılında “The Godfather” adıyla sinemaya uyarlanmış ve sinema tarihinin en büyük klasiklerinden biri haline gelmiştir.
KİTABIN KONUSU
Kitapta, İtalyan kökenli bir mafya ailesi olan Corleone’lerin yükselişleri, iç çatışmaları ve Amerikan toplumuna etkileri anlatılmıştır.
Hikayenin merkezinde aile reisi Vito Corleone bulunmaktadır. Zamanla onun yerini ailenin en küçük oğlu Michael alacaktır. Michael, aile işleriyle hiç ilgilenmek istememektedir. Ancak yaşanan beklenmedik olaylar Corleone ailesini yıkımın eşiğine getirir ve Michael’ın sorumluluk alması gerekir.
KİTAP YORUMUM
Ben kitabı okumadan önce filmini izlediğim için konuya vakıf biriyim. Kitapla filmi arasında bazı farklar var. Tabii ki kitabın daha derin ve detaylı bir anlatımı var.
Filminden farklı olarak, kitapta her karakter ayrı ayrı işlenmiş. Bu da onları tanımamızı, karakter gelişimlerine tanıklık etmemizi sağlıyor.
Kitabı oldukça keyifle okuduğumu belirtmek isterim. Akıcı ve sürükleyici bir anlatımı var.
Edebi olarakta başarılı buldum. Özellikle suç-polisiye romanlarını sevenlere tavsiye ederim.
Baba 
Mario Puzo
Baba Mario PuzoReklam
Parayla her şey alınır,asalet bir tık zor. :)))))·110 syf.·Alıntı
9/10
2026 93. kitabı
Bu kitap bana gösterdi ki bazı insanlar zengin olunca direkt soylu olduklarını sanıyor.
Mösyö Jourdain’in düştüğü durumlara güldüm ama bazı yerlerde ikinci el utanç yaşadım.
Eğlenceli, hızlı okunan ve sonunda “kibar olmak başka, kibarlık budalası olmak başka” dedirten bir kitaptı.
Kamu spotu;
“İnsan, olmadığı biri gibi görünmeye çalıştıkça başkalarının oyuncağı olabilir. Gerçek değer; gösterişte değil, kendini bilmektedir.”
Hadi gittim ben
Spoiler
oncelikle kitap boyunca eylul ile birlikte ben de aklimi kaybediyor gibi ve bi labirentte gibi hissettim, karakterle o kadar butunlestim ki (yazim dilinin gercekciliginin buyuk bi etkisi var bunda) bir noktada sanki inci'nin akliyla oynadigi kisi ben oldum. bundan kaynakli da kafamda asla olaylari bagdastiracak bir bilince sahip olamadim kitap boyu ve BUNU BITIRINCE FARK ETTIM: inci tarafindan manipule edilen tek kisi eylul degilmis... yazar olaylari o kadar hayatin icinden ve gercekci bir baglamda kurgulamisti ki, sonunda girdikleri paradoksu ve bitmez donguyu vurgulayisi benim gibi mutlu/mukemmel sonlari seven birini dahi inanilmaz tatmin etti. cok hizli bitirdigim bir kitap oldu ama eger olaylar bana kisisel olarak agir gelmeseydi daha da hizli bitirirdim. sezin'in her kitabinda oldugu gibi bu kitabi da beni asla yaniltmadi ve her bir yeni kitabinda da seviye atladigini gormek mutluluk verici. her kitabini dusunmeden satin alirim diyebildigim sayili yazarlardan biri, umarim bizi kendinden hic mahrum birakmaz.
Öykü kitabı okumayı sevenlere güzel bir önerirler geldim bugün. Sibel Dülger'in kaleminden çıkan #yokuştakiev kitabı 9 farklı kadının 9 öyküsünden oluşuyor.
Ben her öykü kitabını sevemiyorum dostlar. Süslü cümleler kuracağım diye ne anlatmak istediği anlaşılmayan, sonu yarım bırakılan ama başı anlaşılmadığı için kişinin tamamlayamadığı bir çok öykü kitabı okudum bugüne kadar.
Ama bu kitap öyle değil. Cümleler sade ve anlaşılır, duygu aktarımı, o duygu geçişleri ve bunun okuyucuya yansıtılması çok başarılıydı. Okurken beni zorlamayan ve iyi ki okudum dediklerim arasında yer aldı kendisi.
Kitapta genel olarak yaşamla mücadele eden, her zorluğa göğüs germeye çalışan kadınların hikayesi anlatılıyor. Bu zorluklara rağmen yıkılsa bile tekrar ayağa kalkmayı bilen güçlü kadınlar...
Her öyküyü tek tek anlatmayacağım. Merak etmenizi istiyorum bu defa.
Hepsinin verdiği mesaj ayrı ve çok kıymetliydi. Gönül rahatlığıyla tavsiye ederim, okuyun mutlaka dostlar...
bıttı
Puan vermedi
bu seri beni kendine hic cekmedi sahsen,ilk kitaptan sonra her sey cok bozdu ya da ben arkadaslik uzerine kurulu kurgulari sevemiyorum,yalniz kalamayacaklarini okudugumda asiri sasirmistim,cokta denilecek bir sey yok aslinda,tatli,guzel bir seriydi ama pek bana hitap etmedi,niye herkes birbirine bu kadar hizli baglaniyor,asik oluyor ve aci cekiyor?bunu sorgulamadim degil dogrusu,genclik kurgusu filmi izliyormusum gibi hissettirdi(ki bunu hic sevmedim) ve Eira biraz daha ana odaklansa daha iyi olurdu,heyecanli olan bir sahne okurken bir anda derin dusuncelerini soyluyor ve sahnenin tum heyecani gidiyor
Reklam
Reklam