Evlilikler özgür olmalıdır, herkes kendi dünyasında istediği gibi yaşamalıdır, kimse kimseye baskı yapmamalıdır, insan istemediği şeyleri sık sık yapmak zorunda bırakılırsa, mutsuz olur, gerilime girer.
Haykırmak istiyorum herkese, işte evlilikler böyle olmalı. Saygı ve sevgi içinde, kesinlikle özgür, birbirlerinin yalnızlık özlemine saygı duyarak, hesap sormadan, sahibiyet taslamadan, birlikteliğin dışında, kendi ayrı dünyalarını yaşayarak, bu dünyaların sorunlarını tartışarak, evin içindeki en küçük şeyleri bile paylaşarak...
Neden insanlar ilişkilerinin ilk günlerinde birbirlerini aldatmıyorlar? Birbirlerini deli gibi sevip çılgın gibi arzu ederken, birbirini görmek için olmadık bahaneler icat ederken, durmadan bedenleri birbirlerine değsin isterken, birbirlerini kırmamak için, ellerinden kaçırmamak için uğraşırlarken, kaç kişi gördünüz birbirlerini aldatan, hatta bir başka güzel insana yan gözle bakan ve onu farkeden? Ne zaman ki aradan zaman geçiyor, ne zaman ki insanlar o kahrolasıca kendi duvarları içine kapanıyor, ne zaman ki artık hep beraber oluyor, ne zaman ki artık dokunmak heyecanını yitiriyor, işte o zaman bir başkasına ihtiyaç duyuluyor.