Nefes al, nefesimin sebebi. Al ki
Doğanın bütün güzellikleri ciğerlerini doldursun
Ve tabiat her soluk verişinde daha da hayat dolsun.
Gözlerime bak, yıldızların parıldama sebebi.
Gözlerin gözlerime bahşedilen bir armağan sanki.
Öylesine güzel, öylesine anlamlı ve öylesine derinler ki...
Bakışlarımız kesiştiğinde ruhum kırar zincirlerini
Ve dudaklarına dökülür, bütün arayışını tamamlamış gibi.
Konuş benimle, kuşların ötme sebebi. Konuş ki
Sesinin güzelliğinde herkes konuşmayı unutsun,
Diğer bütün sesler kaybolsun. Sen konuş ki
Müzik tekrardan biçmini oluştursun,
Edebiyat tekrardan anlam bulsun
Ve güzel tiyatron gerçekliğime ayna olsun. Sen konuş ki
Kabus gibi hayatım hiç bitmeyecek bir rüya olsun.
Umut et, güzel sevgili. Et ki
Açsın bütün o romantik çiçekler
Ve bizim bir an önce kavuşmamızı beklesinler.