• Kısacık hayatım da bir kaç defa sigarayı bırakma teşebbüsunde bulunmustum. Bunlardan ilki üniversite 2.sinif ikinci dönemdir. Bu dönemin benim için ayri bir önemi var çünkü alttan dersimin kalmadığı tek dönemdir. Sigara ile savaşım ve hayatta ki başarım . Sigarasiz başarılı bir dönem .İkinci sigarayı bırakma teşebbüsü ise yine 2014 Ağustos ayı ;bu ay da bana sigarasiz bir bedenin neler yapabileceğini öğretmişti. Tabi bu sigara bırakmaları olumsuzlukla sonuçlanmış olsa da tekrar geri başlamış olsam da içimde hep bırakma isteği var olmuştur.
    O yüzdendir ki yıl 2018 eylul ayında minimalizm kitabını okurken bir gece yarısı içimde şiddetli bir şekilde sigarayı bırakma isteği doğdu . Bunun belki sebebi kitaba bağlanabilir çünkü kitapta şöyle diyordu "hayatınız da ki fazlalıklardan kurtulun" düşündüm de hayatımda fazlalık olarak ele alabileceğim tek şey sigaraydi . Ve o an başucumda bulunan sigara paketini bir hışımlq açtığım pencereden firlatabildigim kadar uzağa firlattim.
    Ve o gün bugündür sigara hep uzaklarda .
    Yuce Mevla'm bağımlılık illetinden kurtulmayı bizlere nasip etsin inşallah .
  • Bereket versin benim düşünce saatlerim çok nadirdir. Çünkü o takdirde hayatım - masallardaki meşhur çarşamba karısı ve ocak anasının hayatı gibi - karmakarışık bir saç kümesi içinde geçecekti.
  • ☀️ “Ben, kelimelere çok inandığı için, başkalarının yalan söyleyebileceğine de bir türlü inanamayanlardanım. Benim sorunumdur bu. Bu yüzden hayatım boyunca yalanı tanımakta zorlandım.” Diyor Sn.Mungan,keşke tanımak zorunda bırakılmasaydık ki bence temel problemlerimizden biridir.. Gününüz güzel geçsin 🦄
  • Eskisi kadar özlemiyorum seni,
    Ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlarda…
    Adının geçtiği cümlelerde, gözlerin dolmuyor…
    Yokluğunun takvimini tutmuyorum artık...
    Biraz yorgunum…
    Biraz kırgın…
    Biraz da kirletti sensizlik beni!
    Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama...
    “İyiyimler” yamaladım dilime...
    Tedirginim aslında, seni unutuyor olmak,
    Hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni…
    Gel diye beklemiyorum artık...
    Hatta istemiyorum gelmeni…
    Nasıl olduğun konusunda ufacık bir merak yok içimde...
    Ara sıra geliyorsun aklıma, bana ne diyorum...
    Benim derdim yeter bana, bana ne!
    Alıştın mı yokluğuna?
    Vaz mı geçiyorum, varlığından?
    Tedirginim aslında,
    Ya başkasını sevsem?
    İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem.!!!
  • Bu dünyada ne yapıyorum? diye düşündü Ka. Kar taneleri uzaktan ne kadar zavallı gözüküyor, ne kadar zavallı benim hayatım. İnsan yaşıyor,yıpranıyor, yok oluyor. Bir yandan yok olduğunu, bir yandan var olduğunu düşündü: Kendisini seviyordu, bir kar tanesi gibi hayatının aldığı yolu sevgi ve kederle izliyordu.
    Orhan Pamuk
    Sayfa 84
  • ....

    İtiraf etmek gerekirse
    Domates-biber biçiminde tuzluklar aldım pazardan
    Kalp şeklinde kültablaları
    Kalbimde söndürülmüş birkaç sigaradan kalan kül
    Yetmezdi yeniden doğmaya.
    Orhan Gencebay dinledim itiraf etmek gerekirse
    Bedelini ödedim ama Pollyanna
    İtiraf artık tedavülden kalkmış bir kağıt para.

    Hayatım bir mutsuzluk inşaatıydı Pollyanna
    Çimento, demir, çamur...
    Duvarlarımı şiir ve türkü söyleyerek sıvardım.
    En üst kattan düşerdim her gün
    Esmer bir işçi gibi dilini bilmediğim bir dünyaya
    Hayatım bir mutsuzluk inşaatıydı Pollyanna
    Sana ve mutluluğa yazılmış mektuplarıma
    Cevap beklediğim zamanlarda.

    Benim bir köyüm olmadı.
    Hiçbir şehir karlı sokaklarıyla bana
    Pazen gecelik giymiş bir anne gibi sarılmadı.
    İstanbul’u evlat edinsem
    Benimsemezdi nasıl olsa otuz yaşında bir anneyi
    Yüzyıllarca yaşamış bir çocuk olarak.
    Mütemmim cüz olamadım hiçbir aşka Pollyanna
    Bir kitaba bir cüz olamadım.
    Yukarıdan aşağı, yedi harfli battal boy bir intiharı denedim.
    Hiçbir bulmacayı tamamlayamadım.
    Bir kediyi okşasam ellerim yumuşardı
    Biri okşasam bir yumuşardı.
    Bire “BİR” olamadım.

    Fırfırlar olmalıydı oysa hayatımın kenarında Pollyanna
    Kırmızı puanlı bir şiir olarak uyumalı, mor puanlı
    uyanmalıydım.
    Pişman olmamalıydı orada olmalarından yeşil farbelalarım.
    Bir çingenenin çıkardığı dil olmalıydı şiirlerim.

    Sana bu son mektubu, 
    Artık senden mektup beklemediğimi söylemek için
    yazıyorum Pollyanna
    son şiirini yazmaya cesaret edememiş bir şair olarak.

    Didem Madak