Kübra
@benimevimdunya
İnsan yaşıyorken özgürdür.
"Bana öyle geliyor ki siz ya da ben iki düşünce ya da eylem arasında seçim yapmak zorundaysak, ölümümüzü düşünmeli ve dünyaya mutluluk getirmeyeceği şekilde yaşamaya çalışmalıyız."
Reklam
"Bir insan öldüğünde yetenekleri, nüfuzu, dehası ne olursa olsun sevilmeyerek ölürse hayatı kendi nezdinde bir fiyasko, ölümü ise soğuk bir dehşet olsa gerektir."
Onca belirsizliğin içinde şundan eminim ki insanlar en üstteki zayıf tabakanın altında iyi olmak ve sevilmek isterler. Hatta kötülüklerinin çoğu sevgiyi kısa yoldan elde etme çabasıdır.
"Bizim çağımızda adamın biri öldüğünde servet, nüfuz, iktidar ve kıskançlık uyandıran mevkilerin sahibi olmuşsa, hayatta kalanlar ölen adamın mülkünü, önemini, işlerini ve anıtlarını ölçüp biçtikten sonra aynı soru sorulur. İyi bir hayat mı yaşamıştı, kötü mü? Kıskançlık kalmamıştır, kıstas şudur: "Seviliyor muydu, nefret mi ediliyordu ondan? Ölümü bir kayıp olarak mı yaşanıyor yoksa adeta bir mutluluk mu uyandırıyor?"
"Hiç kimse yapmayı istediği, yapılmamış şeyler var oldukça memnun değildir bence."
Reklam