İçimizden bir parça kopmuştu,
Ve o kopan şeyin adı umuttu.
Reklam
Dünya bizi kalbinden söküp atmıştı,
Tanrı bizden yana bakmıyordu bile
Ağlayan zindan duvarlarından:
Duyduk dakikaların gidişini,
Ağır ağır, demir tekerlek gibi:
Ey inleyen rüzgar! Biz ne yaptık
Ki bunları görmeye mecbur kaldık?
Anladım ki göremeyecektim onu bir daha
Yaradan’ın bu eşsiz dünyasında
irem yılmaz
, bir kitap okuduPuan vermedi·56 syf.·
1 saatte okudu
·Okunma: 16 Ocak 2024 00:00
·2024 2. kitabı
Reklam